zondag 18 september 2016

Hello Mister Grey

Joppe werd twee en zijn mama zag een zelfgemaakt cadeau van mijn hand wel zitten. 

'Geen probleem' zeg ik dan spontaan, en tegelijkertijd: 'heb je efkes?' Het twee-jaar worden speelde zich af in december 2015. We schrijven vandaag september 2016, en zijn cadeau is af. 



De stof kocht ik een paar maanden geleden, in het bijzijn van Joppe's mama. Een jasje voor 1 september vroeg ze mij; en werkelijk, op exact 1 september legde ik de laatste hand aan deze Ole voor Joppe.

Op die enkele dagen extra kwam het niet aan, want 1 september was snikheet, en de Ole die ik naaide is er eentje voor frisse temperaturen. Voor zeer frisse zelfs want ik gebruikte een double face sweater met zwarte driehoeken op grijze achtergrond aan de éne kant, en een zacht bontje aan de binnenkant. Geen 1 september materiaal dus, alleszinds niet dit jaar. 

Vandaag kwamen ze langs, kleine schattigaard en zijn mama.
Hij kreeg zijn jasje; in ruil kreeg ik zijn liefste glimlach, gecombineerd met de zaligste dansmoves op K3 muziek. 

Zijn favoriete liedje is 'Kusjessoldaten' trouwens, hij danste vol overgave en ik smolt.


De foto's nam ik thuis. In mijn 'eigen' fotostudio. Hoe cool klinkt dat?
Deze week mocht ik zelf een kaarsje extra uitblazen, en ik kreeg van Meneer MinnieMie een lampenset cadeau. Nadat ik bekomen was van deze verrassing bestelde ik zelf nog een ophangsysteem met witte en zwarte papierrol. Ik zette een foto op Instagram van hoe het geheel er uitziet, ga gerust eens piepen.

Vandaag experimenteerde ik voor het eerst ermee.
Nog werk aan de winkel, maar ik vind het eerste resultaat niet verkeerd...


 Joppe's eigen outfit past perfect bij zijn nieuwe Ole.
Wel hello Mister Grey!





Joppe's Ole heeft een ultrazachte kap. 



... en toen vond hij dat het welletjes was geweest. 
Ik gebruikte metalen drukknoopjes en verstevigde extra. Helemaal kleuter-proef!


Uiteraard naaide ik ook mijn labeltje in zijn jasje. Net echt!


Veel plezier met jouw Ole, kleine Joppe!


Patroon: Ole - Zonen 09

woensdag 14 september 2016

Don't let the bedbugs bite

Good night
Sleep tight
Don't let the bedbugs bite.

Ik vond deze tricot uiterst toepasselijk voor een hippe pyjama. Kevers, torren, vliegen, de hele mikmak. Oliver vond het waanzinnig en wees met zijn kleine vingertje naar zijn buikje: 'vlieg!'.


Ik combineerde de Billie van Zonen09 met ons eigen patroon, de Oliver pants. 
Dikke merci trouwens aan iedereen die al een versie naaide, zo fijn om al die broekjes te zien opduiken!!! 


Oliver ging er even bij liggen. Comfortabel gerief, dat ik het u zeg.
Snelle naaisels ook, op een uur naai je de hele outfit in elkaar. Echt en echt.



Het was ook dringend tijd voor een nieuwe slaapzak. Oliver sliep tot vorige week nog in zijn Lua die ik naaide in mei 2015. Meer dan een jaar geleden dus, en de slaapzak was echt wel te krap geworden. 

Enter Lua van StraightGrain. De topper onder de slaapzakken hier, en al de derde voor Oliver.
 Ik vermoed dat dit ook het laatste slaapzakje zal zijn dat ik naai voor mijn kindjes.
*emo momentje*

Ik kocht prachtige Kokka stof bij Julija's Shop in Antwerpen. Iets dikkere katoen met een laagje flanel. 
Ultrazacht... Aan de binnenkant voerde ik met lichtgrijze badstof. Ik voegde geen tussenvoering toe.


Ik stikte achteraan mijn labeltje, en combineerde de pinguins met zwart+witte bolletjesstof.



Uit het restje van de pinguin stof naaide ik nog een kussensloop.


Slaap zacht kleine man!



Pyjama: Billie Tshirt Zonen09 + Oliver Pants
Stof: De Gouden Flamingo 

Lua Slaapzak - StraightGrain

maandag 12 september 2016

Roze eenhoorns en palmbomen: Eva Mouton meets Bambiblauw again!

Vorige week zat er een fijn pakketje in de bus. Vrolijke prints, zalige kleurtjes, geweldige kwaliteit. Dat kon niet anders dan terug een samenwerking zijn tussen Bambiblauw en illustrator Eva Mouton!

Inderdaad, na hun eerste samenwerking in april (zie hier) smaakte het duidelijk naar meer!

Ik legde de stofjes op een stapeltje en liet Eloise kiezen. Ze was zeer resoluut en haalde er onmiddellijk Eva's unicorns uit. 'Je mag een jurkje naaien mama. Ja voor mij. Ja! Ga je dan nu naaien mama?'


Een jurk dus. Ik haalde mijn eigen recept nog eens boven, de 2-in-1 jurk: het lijkt op de combinatie van een rokje met een truitje, maar in werkelijkheid is het één geheel. Sportief chique noem ik dat, en extreem comfortabel.


Het rokje naaide ik uit een lapje roze crèpe uit mijn voorraad. Ik kocht er ooit 2,5 meter van om een jurk voor mijzelf te naaien maar ik offer met plezier 30cm ervan op voor deze jurk: de kleur roze was exact en echt exact hetzelfde als de manen van de eenhoorns dus dat kon ik niet negeren.



Eenhoorns op haar jurk, en een zwierrok. Ik hoef niet te vermelden dat ik scoorde. 
Mission accomplished! 




Maar het is nog niet gedaan.

Voor Oliver greep ik meteen naar de palmbomen.


Voor het eerst haalde ik het Billie patroontje van Zonen09 boven, al een hele poos geleden gekocht maar nog niet gebruikt. Ik liet het patroon vorige week printen op A0 formaat en ik ben nu helemaal klaar voor bandwerk. Wat een zalig snel project!

Ik naaide de raglan-versie met lange mouwen. Oliver draagt in confectiekleding 86-92, dit is de Billie in standaardmaat 92.


Het nemen van foto's was een uitdaging. Hij wou de hele tijd wegwandelen uit mijn geïmproviseerde fotostudio. 


Broer en zus, samen op de foto. 


... al was dat van korte duur :-)


Bedankt About Blue Fabrics, Bambiblauw en Eva Mouton!



Jurk: own pattern
Tshirt: Billie - Zonen09

zaterdag 3 september 2016

Het Oliver broekje! Een gratis patroon!

Eindelijk is het zo ver, ik keek er al zo lang naar uit!



Griet en ik lanceren vandaag het Oliver broekje, het broekje dat ik uittekende voor Oliver toen hij een drietal maanden oud was. Bij elke groeispurt tekende ik een maatje groter, en verbeterde ik waar ik vond dat de pasvorm anders kon, of optimaler. Oliver draagt ondertussen maatje 86 en ik had dus het uitgetekende patroon klaarliggen van maatje 62 tot 86.

Ik kreeg heel veel vragen van jullie... 'Kan je dit patroon niet online gooien'?" Een terechte vraag, waar ik graag aan tegemoet kwam, maar ik wist niet hoe. Reddende engel was Griet. Sinds onze eerste ontmoeting op de blogmeet twee jaar geleden zijn wij in het echte leven vriendinnen geworden. Vriendinnen die bij elkaar op de koffie gaan, shoppen, desserts eten op restaurant, playdates doen met de kindjes, en nu dus ook samen een patroon lanceren. Ik trok met mijn patroonpapier onder de arm naar Griet en samen verbeterden we het patroon, en tekenden enkele maatjes bij.

Op die manier kunnen we jullie het Oliver-broekje aanbieden, GRATIS ;-), van maat 56 tot maat 92.

Het broekje zit erg eenvoudig in elkaar, en is haalbaar voor de beginnende naaister.
De handleiding is beschikbaar in het Engels en in het Nederlands, onder de tab 'gratis patroon Oliver' op deze blog, en ook bij Griet.

Inspiratie nodig?

Ik nodigde op mijn beurt de drie liefste baby's ter wereld uit voor een fotoshoot : Roxanne, Tisse, en mijn eigen Oliver.

Want het Oliver broekje is uiteraard unisex, voor coole boys en evenzeer coole, roze prinsesjes!

















Dankjewel lieve schatjes! Tisse bleef lachen, ondanks de twee nieuwe tandjes die komen piepen, Oliver bleef weglopen, omdat hij liever wou gaan spelen en die baby's toch maar niks vond, en in Roxanne ontdekten we een fotomodel in spé. Ook een dikke zoen aan mijn vriendinnen Ellen en Joke voor het uitlenen van hun baby's!

... en last but not least... dankjewel Griet voor deze super leuke samenwerking, op naar de volgende? ;-)


Roxanne - 5 maanden - maatje 68 - I got Stripes Arrow via Bellelien
Tisse - 6 maanden - maatje 76 ) - I Got Stripes Trees via Bellelien
Oliver - 21 maanden - maatje 86 - I Got Stripes Trees via Bellelien

woensdag 24 augustus 2016

Selfish sewing: A tropical Candy Dress

Vorige week had ik een dinnerdate met vriendinnen in Leuven. Eén van die vriendinnen is Kathleen van Bellelien, en een paar dagen voor we elkaar zien word ik telkens zoals een magneet gezogen naar haar website en doet mijn vinger van klikkerdeklik. 

Gelukkig zien wij elkaar niet elke week Kathleen, het zou mijn failliet betekenen :-)

Deze keer bestelde ik onder andere een metertje tricot met een tropische print. Ik zag er een jurk in voor Eloise, of een bomberjasje. Thuisgekomen met mijn pakketje stof bedacht ik mij. Een zomerse jurk voor Eloise aan het einde van augustus zou niet bijster slim zijn; wie weet past ze er volgende zomer nog in... En dat stofje een jaar in de kast laten liggen, dat zou eveneens zonde zijn. Na overleg met mijzelf en Meneer MinnieMie over het al-dan-niet-passen van de nogal uitbundige print bij mijn eerder sobere en printloze kledingstijl besliste ik er toch voor te gaan, knikkende knieën inclusief.



Ik naaide de Candy Dress uit La Maison Victor in de grootste maat, 176. Dat dit patroon ook voor volwassenen lukt zag ik bij Sylvia en Katelijne.

De jurk zit vrij ruim (maar heeeeel comfortabel!), dus ik denk dat maat 176 vergelijkbaar is met een 38 terwijl ik eerder naar 36 neig in confectiekleding.
Qua lengte moest ik niets veranderen, de Candy valt erg kort (ik verleng bij Eloise standaard met minstens 7 centimeter) maar aangezien ikzelf 1m67 ben had ik voldoende marge bij maat 176.


Uit 1 meter tricot haalde ik alle patroondelen, behalve de tegenzakken van de jurk. Daarvoor gebruikte ik een restje tricot uit mijn voorraad, in een bijpassend effen beige, maar aangezien de tegenzakken niet te zien zijn maakte de kleur niet veel uit. Ook de mouwen dubbelde ik met de effen tricot, zo zijn de randen mooi afgewerkt.



Bijna camouflage, zo tussen het riet hahahaha!



Ook de halslijn werkte ik af: eerst overlocken, vervolgens een centimetertje omplooien naar de slechte kant en dan afboorden met een tweelingnaald. Ik deed hetzelfde met de zoom.




De meningen over mijn jurk waren verdeeld trouwens, Op Instagram kreeg ik erg fijne reacties, Meneer MinnieMie vond mij zeer chique, mijn mama vond het dan weer een casual vakantiekleedje, en echt wel mooier in het echt. Dat moest ik er expliciet bijzetten van haar. Bij deze :-)

En ik? Ik ben gewoon blij dat het past, naaien voor mijzelf blijft 'way out of my comfortzone' en dus extra spannend.